ต้นข่าไฟ, ตาเหินไฟ,ข่าดง ออกดอกช่วงไหน ลักษณะ ประโยชน์?
ข่าไฟ คืออะไร?
ต้นข่าไฟ ชื่อวิทยาศาสตร์ ว่า Hedychium coccineum Buch.-Ham. ex Sm. เป็นพรรณไม้ในวงศ์ขิง Zingiberaceae มีชื่ออื่นว่า ตาเหินไฟ, ข่าดง คำระบุชนิด “coccineum” แปลว่าสีเลือดหมูหรือแดงเข้ม
ต้นข่าไฟ เป็นพรรณไม้ที่พบตั้งแต่เทือกเขาหิมาลัย อินเดีย เนปาล บังคลาเทศ ถึงเมียนมา จีนตอนใต้ และเวียดนาม
ในไทยพบตามป่าดิบเขาทางภาคเหนือ เขาหินปูนเชียงดาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
ลักษณะข่าไฟ
ไม้ล้มลุกอายุหลายปี ลำต้นเทียมเนือดินสูงได้ถึง 2 ม. มีเหง้า ใบเดี่ยว เรียงสลับระนาบเดียว รูปขอบขนาน กว้าง 3-7 ซม. ยาว 50-60 ซม. ปลายเรียวแหลม โคนรูปลิ่มหรือสอบเรียว ขอบเรียบ แผ่นใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ก้านใบสั้น
ดอกข่าไฟ ออกดอกช่วงไหน
ช่อดอกออกที่ปลายลำต้นเทียม ตั้งขึ้น ดอกสีแดงอมส้มสวยงาม ออกดอกบานในช่วงฤดูฝน ออกดอกและติดผลช่วงเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม
ตีพิมพ์
ข่าไฟเป็นงานตีพิมพ์ของ บูคานัน แฮมิลตัน (Francis Buchanan-Hamilton) และ เจมส์ สมิธ (James Edward Smith) ตีพิมพ์เป็นพรรณไม้ชนิดใหม่ของโลกใน Cyclopaedia, The; or, Universal Dictionary of Arts, Sciences and Literature by Abraham Rees 17 ปี 1811
ประโยชน์ :
เหง้า ช่วยขับนํ้านม รักษาอาการท้องอืด และปลูกเป็นไม้ประดับ
